Atdhetarë me fjalë, po veprat ku??!!!

“Sokol, Lirim, Hajrie cosa state facendo, non fate rumore!! Bambini pazzi! Sokol hai lavato le mani!! Hajrie, adesso andiamo a mangiare, non piangere bella di mamma!” – tek po rrija e qetë për të bërë punën time në Airportin Nënë Tereza, dëgjova këtë nënë që iu fliste fëmijëve të saj.

Kishte goxha hije të rëndë zonja, ishte veshur bukur. Parfumi i saj, edhe pse isha larg, më turbulloi nuhatjen. Më erdhi për të qeshur, a thua të ishte shqiptare?! Të paktën t’i quante fëmijet e saj Claudia, Luigi, Lorenzo, për ta kompletuar veprën e nderimit të gjuhës shqipe.

Ata fëmijë, me siguri, janë të regjistruar në një shkollë apo kopësht ku nuk flitet shqip! Mos kjo zonjë e rëndë ka patur frikë t’iu mësojë gjuhën e tyre fëmijëve, mos ato i përgjigjeshin mësuesit shqip, dhe krijohej konfuzion?!

Nuk kemi cfarë të bëjmë atëherë, për hir të italianit, gjermanit, amerikanit, fëmijët jashtë Shqipërisë nuk duhet të komunikojnë shqip, madje as të dinë ta flasin si një gjuhë të dytë.